به خلوتى كه در آن نيستى كنم نجوا * اگر كه باز نيايى * جواب شاخه ياسى كه گوشهء ايوان به گاه ديدن من * سراغ بوى تنت را گرفته ، مىخواهد ناگفته خواهد ماند * اگر كه باز نيايى * صداى ريزش باران صفاى بانگ تو را در تنم نخواهد ريخت * سكوت و ريزش برف ز هاىوهوى نگاهت نشان نخواهد داشت * اگر كه باز نيايى * كتاب كهنهء حافظ به روى ميز اطاق به زير پردهء خاكى نخوانده مىماند * براى فال گرفتن كسى به شاخ نباتش قسم نخواهد داد * اگر كه باز نيايى * ملال زندگىام را به سنگ خواهم گفت به چشم پنجره‌ها انتظار خواهم كاشت